افق

توی افق چی می‌بینم؟

نشستم تو یه حباب شیشه ای… پشت یه میز بزرگ سفید. کنار تیم نویسندگیم، توی ساختمون نتفیلیکس.

توی آسمون چی می‌بینم؟

پرواز کنار پرنده م که از اول جای خالیش تو قلبم بوده و با اومدنش کامل شده.

توی دستام چی می‌بینم؟

توی دست راستم دست کوچولومون رو می‌بینم که باباش دست چپمو گرفته.

چیه مگه… دوست دارم با دل باز، فکر آزاد و حال خوب و امید فراوان از آیندم بنویسم. ❤️

بماند یادگاری از روزهای سی دو سالگیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *