در تماس نزدیک از نوع دور

همه چیز آنجاست

در برهوتی سرد و بورانی

و من خاکزاری به درونِ شن زار

پوسیده از برون

شوره زار گشته از درون

حیات رفته از جانم؟

بلند صدایم کن

خوابم

نمی‌شنوم

دورم

نمی‌شنوم

خاکم

نمی‌شنوم

سردم

نمی‌شنوم

مرده ام شاید

بلندتر صدایم کن.

لیلا کوت آبادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *