گاهی

گاهی.. ب فکر فرو می روم..
گویی طبیعت، تنها دوست من است..
درختانش، آسمانش، صخره هایش، دریاها وُ خاکش..
و من.. چ آزادم.. در لمس کردن دستانش.. ب آغوش کشیدنش.. از دل گفتنم، برایش.. و روزی برای همیشه همخوابه شدن، کنارش
#لی_کو?
@jamvazh

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *