پدرم

تنگ شده دلم
برای غرغر کردن‌هایش
برای سوال ییچ کردن‌هایش
برای نگرانی‌هایش
برای حس مسئولیتش
برای کودکیش در عین بزرگ بودنش
برای او که پدر است
مهربان است
تکیه گاه است

همیشه سالم باشد
کنارم باشد
تمام زندگی‌ام باشد
دوستت دارم پدر، با تمام گیرِ سپیج‌هایت، سخت‌گیری‌هایت، نگاه‌های گاه و بی‎ گاه تندت..
تو که هستی پشتم گرم است
به هوایت، به گرمای وجدت، به روشنایی نگاهت… به حضورت
(تقدیم به او که هست، پدرانه و همراهم…)

آذر 94
لیلا کوت آبادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *