تنها بودم..

تنها بودم… مثل برگ بید زده ی روی درخت…
تو امدی و تنهایی مرا پر از هوای عشق کردی…
با امدن تو تنهایی من پرپر شد..
و روح من ب پرواز در امد..
تو نشستی در سطر دل من…
انقدر، عاشقانه ک وصفش ممکن نیست…
دوستت دارم…

مریم یزدی زاده

دسته‌هادسته‌بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *